Natuurlijk is
de drugsoorlog een kwaad en irrationeel. Maar laat ons niet vergeten dat de
oorlog behoorlijk zinnig is als een economische activiteit. Ik zal zelfs maar
niet noemen de bloeiende gevangenisindustrie, de opgezwollen budgetten van
politie en inlichtingendiensten of de belangen van de farmaceutische kartels.
Economen schatten dat ongeveer tien procent van het circulerende kapitaal in de
wereld ‘grijs geld’ is, afkomstig uit illegale activiteiten (grotendeels drugs-
en wapenhandel). Dit grijze gebied is eigenlijk een soort vrij zwevende grens
van het Wereldkapitaal zelf, een kleine golf die de grote golf voorafgaat en
richting geeft. (Grijs geld of offshore kapitaal is bijvoorbeeld altijd
het eerste dat migreert van ingestorte markten naar bloeiende markten.)
‘Oorlog is de
gezondheid van de Staat’, zoals Randolph Bourne eens zei – maar oorlog is niet
meer zo winstgevend als in de oude tijden van buit, tribuut en slavernij.
Economische oorlogsvoering komt er steeds meer voor in de plaats, en de
drugsoorlog is een bijna zuivere vorm van economische oorlog. En aangezien de
neoliberale staat sinds l989 zo veel macht heeft opgegeven ten gunste van
ondernemingen en markten, kan met recht gezegd worden dat de drugsoorlog de
‘gezondheid’ van het Kapitaal zelf uitmaakt.
Uit Tegen
‘Legalisatie’, in de uitgave van PAN (Psycho Actief Netwerk): Psychedelische
perspectieven – de renaissance van de trip in de 21ste eeuw,
ISBN 90 6229 074 4, 200l. Oorspronkelijk verschenen in het Journal of Cognitive
Liberties, vertaald door dr. Stephen Snelders.